Nieuwsberichten
Reisverslag Uganda
Eerste reisverslag
Uganda. Velen zullen bij het horen van dit woord direct aan de film ´Last king of Scotland´, over het regime van Idi Amin denken. Of misschien aan het huidige conflict tussen de rebellen in het noorden van Uganda en de overheid, die maar niet tot een overeenkomst kunnen komen. Toch is mijn eerste indruk van dit land dat het een open, gastvrij, vrolijk en redelijk veilig land is. Het is nu bijna een week geleden dat ik aankwam in dit oost-afrikaanse land. Samen met een mede-student, Angela, ben ik (Kim) hier voor de komende drie maanden te vinden. We zijn hier voor het afstudeeronderzoek van onze master, Environment and Resource Management. Momenteel verblijven we nog in de hoofdstad, Kampala, maar vanaf komende week zullen we ons voornamelijk op het platteland in het district Ntungamo bevinden, om te kijken naar initiatieven van lokale gemeenschappen in het ondernemen van duurzame manieren van landgebruik. Daarnaast zal ik, voor zover de internettoegang het toelaat, proberen wat te schrijven over het toerisme in Uganda.
Ik moet zeggen dat dit laatste tot nu toe nog niet echt makkelijk is geweest. Angela en ik verblijven bij een lokale familie in een buitenwijk van Kampala. Ver verwijderd van alle andere toeristen zijn we vooral voor de kinderen in de buurt een heuze lokale attractie. Elke keer als we vanaf het huis naar de ´bushalte´ lopen worden we uitgebreid begroet; ´Hello muzungu!, Bye bye muzungu!´ Dit zullen waarschijnlijk wel meer mensen met een blanke huidskleur meemaken, maar het grote verschil tussen deze wijk en de toeristische gebieden is, denk ik, toch dat deze kinderen geen enkele andere intentie hebben dan ons te begroeten. Ze zijn niet op geld of snoep uit, maar rennen met ons mee, en zwaaien en lachen naar ons. Eigenlijk vind de hele buurt het wel grappig dat wij hier zijn.
Deze eerste week hebben we ook niet echt toeristische activitieten ondernomen. Het bleek zo te zijn dat sinds vorige week veel bankpassen niet meer geaccepteerd worden in Uganda, en juist ja, die van ons dus ook niet. De laatste dagen bestonden voornamelijk uit veel financieel geregel, en dat neemt hier behoorlijk wat tijd in beslag. Toeristen, hostels of toeristische activiteiten zijn geen onderdeel geweest van deze week, en ik kan tot nu toe weinig over toerisme zeggen, laat staan of het op een eerlijke manier gebeurt. Daarom schrijf ik dit eerste bericht maar over iets waar toeristen bijna altijd wel mee te maken krijgen: het openbaar vervoer.
Kleine busjes, mini-vans, fungeren voornamelijk als het openbaar vervoer in Kampala. Het is een uitgebreid netwerk, en je kunt dan ook overal komen. Ik heb zelf veel in Latijns-Amerika gereisd, waar ook veel van zulke busjes deel uit maken van het openbaar vervoer. Een verschil dat mij direct duidelijk werd, is dat hier de regel niet is ´des te voller het busje, des te meer inkomsten´, maar dat er keurig drie mensen per rij zitten, met een maximum van vijftien mensen in een busje. Politie of geen politie in de buurt, het busje wordt niet volgepropt. Erg netjes en ook wel fijn voor lange Nederlanders. Deze wet is een paar jaar geleden ingegaan en lijkt goed te werken, in tegenstelling tot in bijvoorbeeld Peru, waar ze al vijf jaar bezig zijn met het invoeren van deze regel, zonder veel succes. Waarschijnlijk is het ook wel zo verstandig om deze regel in Uganda te hebben, aangezien de kans dat je een verkeersongeluk krijgt groter is dan dat je malaria krijgt. Want wat een chaos is het verkeer hier! Als je denkt dat een weg met twee rijstroken een tweebaansweg is, heb je het goed mis, er kan immers prima ook nog in het midden van de weg gereden worden.
Daarnaast is de staat van de wegen over het algemeen vrij slecht. Als de wegen al verhard zijn, zitten ze vaak vol met kuilen in het asfalt. Veel wegen buiten het centrum zijn niet verhard, en de harde regen die ´s nachts veel valt, verandert de weg in een grote rode modderpoel. Wel zijn er op veel plekken werkzaamheden bezig met betrekking tot het aanleggen van een grote, cemente goot langs de weg, om het water af te voeren. Er wordt dus hard gewerkt aan de staat en veiligheid van de wegen. En daarmee is het eigenlijk ook wel gezegd. De vervuiling is, zoals in veel landen in ontwikkeling, groot. Maar om een of andere reden lijken de zwarte wolken uit de uitlaten van auto´s en busjes hier nog zwarter te zijn, en de extreem hoger brandstofprijzen (brandstof wordt geimporteerd uit Kenia, en de onrust daar drijft de prijzen tot meer dan het dubbele van Nederlandse niveaus!) lijken de pret niet te drukken. Ook de boda-boda´s, de motortaxi´s die in overvloed te vinden zijn, maken het geheel er niet schoner of veiliger op. Ze crossen overal tussendoor, toeteren als jij in hun weg staat, en het is aan jou om uit de weg te springen; zij rijden gewoon door. Toch maken ze het verkeer ook wel tot een gezellig boel. Van bananen tot kalkoenen, van zakenmannen tot vrouwen met kinderen; alles kan op de boda-boda vervoerd worden!
Hopelijk kan ik volgende keer meer vertellen over hoe het hier met het toerisme gesteld is. Ik doe m´n best en houd jullie op de hoogte!
Tweede reisverslag
RECPA: een beginnend succesverhaal
We hebben de afgelopen tweeenhalve week in Rwoho doorgebracht, een dorp zonder electriciteit, telefoonnetwerk en stromend water. Het ligt relatief vlakbij 'highway town' Ntungamo, maar met de slechte wegen hier, ben je altijd langer onderweg dan je in eerste instantie zou denken. Rwoho is een dorp dat omringd wordt door velden met bananenplanten, wat ervoor zorgt dat matoke, de stampotachtige bananenmaaltijd, hier nog meer gegeten wordt dan in andere delen van Uganda. Buiten de bananen om worden er veel anderen groenten en fruit verbouwd, en honger is dan ook een relatief onbekend woord hier. De heuvels boven de banenenplantages waren jarenlang bebost met oorspronkelijke vegetatie. Maar toen de overheid eind jaren negentig besloot de bossen te kappen, begonnen de problemen voor Rwoho. De boomkap zorgde voor veel erosie en modderstromen door de plantages en het dorp. De reactie van Rwoho hierop is wat deze gemeenschap bijzonder maakt.
In 2003 werd RECPA opgericht door tien mensen uit Rwoho. RECPA staat voor Rwoho Environmenal Conservation and Protection Agency. Deze CBO (Community Based Organisation) heeft als doel de problemen van erosie en modderstromen tegen te gaan. In tegenstelling tot vele CBO's in Afrika groeit RECPA, en krijgt het een steeds sterkere positie doordat het als een groep voor meer steun en fondsen in aanmerking komt dan individuen alleen. Inmiddels heeft RECPA ongeveer 250 leden. Een van de doelen van de organisatie is het stimuleren van eco-toursime. Het punt is alleen dat ze niet echt weten waar ze moeten beginnen. Rwoho is een klein, agrarisch dorp met weinig voorzieningen. Veel mensen hebben weinig scholing gehad, en toerisme in de praktijk kennen ze nog niet echt, laat staan eco-toerisme. Ze hebben nog een lange weg te gaan, maar ze zijn vastbesloten: eco-toerisme zal er komen. De problemen voor eco-toerisme zijn voornamelijk te vinden in de afvalvoorzieningen, die zijn er namelijk niet. Al het afval wordt verbrand of in de latrines gegooid. En over latrines gesproken, wc's en douches zijn er niet, en ook alle andere toeristische voorzieningen zijn afwezig. Blanke mensen zijn een enorme raritiet in het dorp, met als gevolg dat kinderen je overal achtervolgen en mensen van hun fietsen afstappen om je aan te staren. Gelukkig verdwijnt het idee dat de blanken de zwarte mensen eten langzamerhand, maar er zijn nog steeds wat mensen die denken dat dit het geval is.
Maar het dorp heeft ook zeer zeker potentieel voor eco-toerisme, door de activiteiten van RECPA. Al voor de oprichting van RECPA begonnen de boeren met het planten van sparrebomen op hun heuvels, om de grond vast te houden en de negatieve effecten van de boomkap van de overheid te verminderen. Het planten van deze bomen is nu de voornaamste activiteit van RECPA. Honderdduizenden sparrebomen zijn inmiddels geplant, waardoor het dorp nu omringd wordt door dondergroene heuvels en je eerder het idee hebt dat je in Oostenrijk bent dan in Uganda. De overheid steunt de aanplant met subsidies in de vorm van jonge bomen. In eerste instantie werden de bomen voornamelijk geplant om later verkocht te worden als brandhout, om op die manier inkomsten te leveren. Maar naarmate er meer bomen werden geplant, en RECPA meer bekendheid verwierf, werd het idee van 'CO2-uitstoot compensatie' geopperd. Zou RECPA niet in aanmerking kunnen komen voor een vergoeding, omdat de vele bomen de CO2 uitstoot van de ontwikkelde landen compenseren?
En inderdaad. Het 'klimaatbos' is inmiddels een feit. Sinds 2006 neemt RECPA via de Wereldbank deel aan de handel in emissierechten. Het is een grote stap vooruit voor een lokale organisatie in Afrika. RECPA heeft land van de overheid gekregen om nog meer bomen te planten, en op een aantal voorheen kale heuvels pronken nu kleine boompjes, waar goed voor gezorgd wordt. In 2009 is de eerste evaluatie en verwacht RECPA de eerste inkomsten uit dit project binnen te halen. De mensen die deel nemen aan het project zien dit als een van de trekpleisters voor het eco-toerisme, en ze zijn er ontzettend trots op. Grappig is dat de gemiddelde persoon eigenlijk niet echt een idee heeft wat het nou precies inhoudt, en ze vragen zich af of wij in Nederland nu echt beter af zijn door de geplante bomen.
Buiten het 'carbon project' om houdt RECPA zich bezig met andere activiteiten gerelateerd aan de geplante bomen of aan de natuur in haar geheel, die ook deel uitmaken van hun plan voor eco-toerisme. Om de boomkap tegen te gaan, hebben ze de 'energy-saving stoves' geintroduceerd. Deze 'fornuisjes' van klei verbruiken minder brandhout en voeren de rook af door een heuze schoorsteen. De gezondheid van vrouwen en kinderen verbeterd hierdoor aanzienlijk, en er zijn minder bomen nodig om als brandstof te dienen. Vooral de vrouwen zijn er erg blij mee, en laten je maar al te graag hun keuken zien. Een aantal lokale vrouwen zijn getraind door professionals om anderen te leren hoe ze deze constructies kunnen maken.
Ook is RECPA bezig met het maken van bijenkorfen die aan de bomen bevestigd worden. Er zijn een aantal individuen die op deze manier honing produceren, en het is een groot succes in de regio. Evenals het aanleggen van visvijvers. Vis doet het goed op de markt, aangezien er geen meer of zee te bekennen is in de wijde omtrek.
Voor veel activiteiten heeft RECPA steun in de vorm van geld of goederen gekregen. Door het succes van de organisatie in het verwerven van deze steun, zijn de mensen gemotiveerd om nieuwe naar activiteiten te zoeken die inkomsten kunnen opleveren. Hun pronkstuk voor het toerisme zijn de bossen, en alle activiteiten die ze daaraan gerelateerd hebben. Het is een succesverhaal dat groeit, en ik denk dat er zeker mensen geinteresseerd zouden zijn om dit succes van een simpel dorpje te aanschouwen. Zoals ik al schreef, de toeristische voorzieningen zijn er nog niet, en ze hebben nog een lange weg te gaan. Maar de trekpleister groeit, en wie weet komt op een dag de droom van velen in Rwoho uit, en komt er een heus hotel.
Eindelijk: een goede lesmodule over duurzaam toerisme
Duurzaam toerisme is de grootste economische sector ter wereld. Hoog tijd voor goed lesmateriaal voor het voortgezet onderwijs over duurzaam toerisme! In de nieuwe lesmodule ‘Duurzaam toerisme; free & fair' worden de leerlingen uitgedaagd om aan de hand van hun eigen vakanties na te denken over hoe toerisme duurzaam kan zijn.
Duurzaam toerisme is een populair onderwerp, dat je in vele media en reisprogramma's op televisie terug ziet. Het toerisme is inmiddels de grootste economische sector ter wereld geworden. En de sector werkt aan verduurzaming. Ondanks het feit dat de VN in 2002 het International Year for Sustainable Tourism heeft georganiseerd en dat 2008 het International Year of Planet Earth is, was er tot nu toe nog geen goed onderwijspakket over duurzaam toerisme voor het voortgezet onderwijs.
De lesmodule Duurzaam Toerisme is bestemd voor 4/5 havo en 4/5/6 VWO. De lesmodule is multifunctioneel inzetbaar en kan bijvoorbeeld bij de vakken economie, aardrijkskunde, maatschappijleer (o.a. voor actief burgerschap) en ANW gebruikt worden. De module bestaat uit
- een leerlingenmodule
- een docentenhandleiding
- een bronnenboek
- een cd-rom met rollenspel
- een dvd over duurzaam toerisme in de praktijk
De module Duurzaam Toerisme sluit aan bij de beleving van de leerlingen en is goed inzetbaar rond vakantieperioden en studiereizen. Naast helder geschreven lesmateriaal vormen het bronnenboek en de opdrachten in de docentenhandleiding aanleiding tot nadenken en discussie. Ook zullen de leerlingen zelf opdrachten kunnen uitvoeren waarvoor zij ‘goede' en ‘foute' voorbeelden van toerisme op internet moeten zoeken. Het rollenspel ‘de kip met de gouden eieren' helpt de leerlingen in te zien welke belangen er spelen in de ontwikkeling van duurzaam toerisme.
SME Advies, Fair Tourism en InHolland hebben de lesmodule over duurzaam toerisme ontwikkeld. Bij de ontwikkeling is samengewerkt met ECEAT en het Nederlands Comité IUCN. De ontwikkeling is mogelijk gemaakt door het VSB fonds en Europese subsidie uit het LIFE programma.
MEER INFORMATIE
SME Advies
Hak van Nispen: 030-6358911/ nispen@sme.nl
Op de website www.sme.nl kan de preview bekeken worden.
****************************
Overige informatie voor de redactie
In de module wordt eerst een introductie gegeven van wat toerisme en recreatie inhoudt, samen met de belangen van toerisme en recreatie wereldwijd. Daarna worden de leerlingen praktisch aan het denken gezet over de consequenties van verschillende soorten toerisme, variërend van skivakanties en strandvakanties tot trekking. Hierbij wordt ingegaan op de duurzaamheidaspecten van die vakanties en hun eigen gedrag/rol hierin. Met de indeling van vervoer, verblijf en vermaak maken de leerlingen kennis met deze kijk op toerisme. Hoe duurzaam is een tochtje jetskiën, bijvoorbeeld? Waarna in een volgend hoofdstuk dieper op de duurzaamheidaspecten wordt ingegaan zoals de sociale, economische en ecologische aspecten. Hierbij wordt ook een set aan gedragsregels aangereikt. Met behulp van de cd-rom kunnen de leerlingen het rollenspel ‘De kip met de gouden eieren' spelen waarin zij kennismaken met de belangenafwegingen. In het bronnenboek zijn diverse praktijkvoorbeelden en initiatieven weergegeven. Tot slot is er de dvd die klassikaal bekeken kan worden.
BESTELLEN
Optie 1: totaalpakket
Van leerlingenmodule 15 exemplaren, docentenhandleiding 1 exemplaar, bronnenboek 5 exemplaren, dvd en spel cd-rom ieder 1 exemplaar. Inclusief BTW en verzendkosten €175,-(op het materiaal rust copyright)
Optie 2: enkelvoudig pakket
Van leerlingenmodule, docentenhandleiding, bronnenboek, dvd en spel cd-rom allen 1 exemplaar. Inclusief BTW en verzendkosten €75,-- (op het materiaal rust copyright)
Te bestellen bij
of tel: 030-6358916
of SME Advies; postbus 34016; 3540 AA Utrecht
EXTRA
Aanvullend kunnen bij Fair Tourism gastlessen aangevraagd worden.
Charlotte Louwman-Vogels: info@fairtourism.nl
Green Key aan boord van de Iselmar
Dit jaar worden op 30 oktober 2009 de certificaten van de GREEN KEY keurmerken voor het eerst uitgedeeld aan charterschepen.
GREEN KEY is een internationaal keurmerk dat staat voor duurzame bedrijfsvoering in de toeristische sector.
"Het keurmerk betekent dat we goed bezig zijn met de Iselmar,
duurzaam ondernemen bestaat voor ons uit:
zorgvuldig met de natuur en het milieu omgaan
en andere mensen laten meegenieten van ons leven op het water...
Een "groene" vakantie is eigenlijk iets heel vanzelfsprekends
bij ons aan boord!"
Om in het bezit te komen van Green Key moeten we voldoen aan een aantal voorwaarden. Deze criteria zijn o.a.:
• betrokkenheid medewerkers bij het milieumanagement
• organiseren van natuur en milieuactiviteiten
• duurzaam ondernemen
• het gebruiken van milieuvriendelijke schoonmaakmiddelen
• Het nemen van een groot aantal energie- en waterbesparende maatregelen.
Zie voor meer informatie:
NL Toerisme Keurmerk Green Key
Ludieke actie duurzaam op reis
Fair tourism op het dak van de wereld.
Hoge toppen en diepe dalen, duurzaam toerisme creëren in Nepal is niet makkelijk!
Reizen is hip. Campings in Nederland raken langzaam leeg en ook de bekende vakantie bestemmingen Frankrijk en Spanje hebben hun beste tijd gehad. ‘Backpacken' is het nieuwe kamperen van de 21ste eeuw en het liefst zo ver mogelijk. Azië is daarin reisbestemming nummer één.
Maar wat zijn de consequenties van zo'n grote toeristenstroom voor die landen? Veel mensen denken tijdens hun reis niet na over hun gedrag en de gevolgen dat het heeft voor de natuur en de bevolking. Daarom is duurzaam reizen zo belangrijk en moet dit meer gestimuleerd worden!
Monorojo is een klein reisbureau in Breda, zij is van menig dat toerisme en duurzaamheid altijd samen moeten gaan. Afgelopen zomer zijn wij, 12 studenten, voor Monorojo naar Nepal gevlogen om daar voor de grote uitdaging te staan: hoe kunnen wij duurzaam toerisme hier stimuleren? Door eigen inbreng, sponsoring en subsidie van Xplore konden wij aan de slag.
We hebben veel bereikt. Zo hebben we een kaart gemaakt van de hoofdstad Kathmandu met duurzame tips en een overzicht van de toeristenbuurt Thamel. De kaart geeft verder 10% korting op restaurants en winkels die goede prijzen rekenen. 60% van de opbrengst van de kaart gaat naar de stichting Playground Now. Zij zet zich in voor de kinderen in Nepal.
Verder hebben we twee nieuwe trekkingen opgezet waarbij toeristen bij de lokale bevolking verblijven. Alles staat hier in het teken van duurzaamheid, ‘eco' en ‘social tourism'.
Duurzaamheid staat of valt nog altijd door de toerist. Daarom willen we ook in Nederland aandacht geven aan ons project en mensen bewust maken van hun gedrag tijdens reizen.
Wij hebben op 19 september in Utrecht een actie uitgevoerd voor Duurzaam Reizen. Deze actie moest mensen op een ludieke manier bewust maken van de gevolgen van hun gedrag en acties op reis.
Met body paint en uitroepborden werden er drie ‘reis zondes' uitgebeeld:
1. ‘Maak het niet te bloot': Toeristen gaan vaak ongepast gekleed in verre landen.
2. ‘Ben bewust van je gedrag': Veel toeristen maken ongewenst foto's van de lokale bevolking. Dit is onbeleefd en erg ongemakkelijk voor de des betreffende persoon.
3. ‘Groeten uit Nepal': Toeristen laten bewust en onbewust veel vuilnis achter in het land waar ze reizen. Veel van deze landen kunnen deze vuilnis niet verwerken, waardoor het op straat beland. Denk aan plastic flessen.
De actie was een groot succes! Er waren veel positieve reacties.
Met vriendelijke groet,
Het Monorojo studenten team.
Stageverslag Nicaragua
Door: Vincent Arens
Nicaragua is een ontwikkelingsland wat in Midden-Amerika ligt, tussen Costa Rica en Honduras. Ten oosten van Nicaragua ligt de Atlantische Oceaan en ten westen de Caribische zee. Het land is het op twee na armste land van het Westelijk halfrond en het veiligste land van Midden-Amerika. Nicaragua wordt gekenmerkt door actieve vulkanen, meren, prachtige (tropische) wouden en ongerepte stranden, maar ook door zijn bewogen geschiedenis. Klik hier voor meer informatie over de geschiedenis van Nicaragua.
Maandag 10 agugustus 2009 ben ik aangekomen in Managua, Nicaragua. In dit land ga ik stage lopen bij de organisatie ‘La UCA Tiera y Agua' in Granada voor 18 weken lang. Daarnaast ga ik twee weken lang een Spaanse cursus volgen ten behoeve van een succesvolle stageperiode. Ook zal ik gedurende deze twee weken bij een gastgezin verblijven om de taal en cultuur te leren kennen.
Woensdag 26 augustus mocht ik het velbegeerde papiertje (diploma Spaans) in ontvangst nemen. Na een speech in het Spaans en een emotioneel afscheid (Nicaruaanse begrippen) heb ik de middag kennis gemaakt met ‘La UCA Tierra y Agua'. Na twee weken zwoegen voor mijn Spaanse diploma en leven bij een familie zonder enige privacy gaat het nu allemaal echt beginnen.
In plaats van een rustige start mocht ik meteen vol aan de bak en dat terwijl ik net gewend was aan het relaxede leven van Nicaragua. Ik ben samen met acht Spaanse toeristen meegegaan op een tour die de UCA organiseert. De opbrengst van de tour komt voor een groot deel terecht bij de boeren/families die zijn aangesloten bij de organisatie.
Ik ga mij voor mijn studie Commerciële Economie bezig houden met de vraag: ‘Waarom komen er niet meer toeristen naar UCA Tierra y Agua?' Dit omdat de inkomsten van de boeren uit de landbouw en veeteelt erg mager en onbetrouwbaar zijn. De boeren leven in armoede. Als het toeristisch product succesvoller wordt dan zijn er meer inkomsten met een hoger rendement waardoor het inkomen van
de betrokken boeren stijgen en hun kwaliteit van leven kan verbeteren, zodat zij drie maaltijden per dag kunnen eten of hun kinderen naar school kunnen sturen
De tour bestond uit twee grote wandelingen langs de coöperaties (Aguas Agrias en La Granadilla). De tour was super maar tegelijkertijd slopend aangezien ik hier nog maar twee en een halve week zit en ik de Spaanse taal nog niet vloeiend kan spreken. Toch was het een hele ervaring! Daarnaast heb ik een dag meegedraaid op kantoor. Helaas was de dag van korte duur aangezien er de hele dag geen stroom was, iets wat vaker voorkomt in Nicaragua.
In 1984 werd de unie ‘Heroes and Martyrs of Nandaime' opgericht. In 1998 werd de unie heropgericht onder de naam zoals wij die nu kennen ‘La Unión Cooperativa Agricultura Tierra y Agua'. De UCA is een organisatie van boeren die vecht voor hun landrechten, ontwikkeling van de productie en verbetering van het leven. De missie van de organisatie is een gelijk inkomen voor elk lid van de unie. De UCA bestaat uit negen coöperaties waarbij 150 families zijn aangesloten. Tegenwoordig zijn er vijf van de negen coöperaties met het ‘Community-Based Tourism Program' begonnen. Door middel van dit programma krijgen toeristen de mogelijkheid om een kijkje te nemen in het leven van een boer.
La UCA Tierra y Agua is gevestigd in de koloniale stad Granada. De coöperaties die zich bezig houden met het ‘Community-Based Tourism Program' zijn gevestigd rondom Granada. Als toerist heb je keuze uit een middag, dag of tweedaagse tour. Als je langer wilt blijven kan dit altijd. Vanuit Granada wordt je door middel van een busje van de UCA vervoerd naar de omliggende coöperaties. Dit is een uitgelegen kans om de lokale bevolking te leren kennen aangezien het heel normaal is dat mensen meeliften of juist fruit en andere producten langs de route worden afgegeven.
Vanuit de desbetreffende coöperatie kun je een wandeling maken in het gebied samen met een lokale gids die je alles vertelt over het gebied en de geschiedenis daarvan. Ook is er de mogelijkheid om dit op een paard of op de fiets te doen. Je komt op plekken waar weinig mensen je zijn voorgegaan en daarnaast proef je het echte Nicaraguaanse leven. Want na een wandeling heb je tijd om een heerlijke Nicaraguaanse snack op te peuzelen en een fruitdrank te nuttigen.
Als toerist loop je langs huizen/hutten waar de bevolking woont en krijg je de gelegenheid om daar een kijkje te nemen. Mensen zijn vaak heel nieuwsgierig aangezien sommige nog nooit blanke mensen hebben gezien of gesproken. Je kunt de lokale school, kerk en koffieplantages bezoeken. Ook kun je zwemmen in een meer met kristal helder water (Aguas Agrias) of vissen met de lokale vissermannen in Charco Muerto. Een schitterende plek waar je een mooi uitzicht hebt op ‘Lago de Nicaragua' en het vulkaan eiland ‘Isla de Ometeppe', daarnaast heb je er een verlaten strand waar je helemaal alleen gebruik van kunt maken.
Nadat je eigen vis hebt gevangen, een verfrissende duik hebt genomen of teruggekeerd bent van een wandeling kun je een heerlijk typische Nica gerecht verwachten (Gallo Pinto met kip/vis en gefrituurde banaan) en een koel drankje (Pinolillo). Je kunt er voor kiezen om te overnachten in één van de lodges of in een hangmat wat verschilt per coöperatie. De volgende ochtend wordt je wakker gemaakt door de kippen en andere natuurgeluiden en staat het ontbijt alweer op je te wachten.
Ik loop nu inmiddels 11 weken stage en het mooiste daarvan is dat je een soort emotionele band opbouwt met de mensen van de coöperaties. Dit is iets wat ik ook terug zie bij de toeristen die hier komen. Het is geweldig dat je door middel van deelname aan community-based toerisme de Nicaraguaanse bevolking kan steunen en zelf de tijd van je leven hebt.