skip to Main Content

Tijdens een kampeerreis naar Kenia en Tanzania was fotografie de hele reis een issue. Het viel mij als reisbegeleider vanaf het begin af aan op dat iedereen veel foto’s maakten. Vooral tijdens de lange tochten per truck werd er te pas en te onpas gefotografeerd: de voorbijgangers, de huisjes langs de weg, de markten, juichende schoolkinderen, alles was interessant om de fotograferen. Het leek wel alsof mijn eerste briefing uit het geheugen verdwenen was. Hier heb ik het gehad over fotograferen: nooit zomaar foto’s maken zonder toestemming te vragen aan de mensen die je fotografeert. Zeker stammen als de Maasai en de Samburu zijn er niet van gediend om ongevraagd op de foto te worden gezet. Het gooien van stenen naar toeristenbusjes zijn hier het bewijs van. Het is dus zeker zaak om deze adviezen ter harte te nemen. Toen wij met de truck in het gebied van de Turkana en Samburu stammen kwamen, heb ik daarom nadrukkelijk herhaald geen foto’s uit de truck te maken. Dit was tegen het zere been van één van de vakantiegangers, die weigerde om te stoppen met foto’s maken. Zijn argumenten waren dat hij veel geld betaald had voor deze reis en vond het daarom belachelijk dat hij niet overal foto’s van mocht maken. Volgens hem was Kenia geen vrij land. Het was niet genoeg om foto’s te mogen maken in de Samburu en Maasai dorpen die we onderweg gingen bezoeken. Hij wilde zijn eigen gang gaan en niet op de vingers worden getikt door de reisbegeleider. De chauffeur, Tanzaniaan, en de kok, Keniaanse, wezen mij er herhaaldelijk op dat mensen foto’s maakten op plekken waar dit echt niet kon. Ondanks dat ik bleef herhalen om uit de truck geen foto’s te maken, was het lastig om de mensen in de groep hiervan te overtuigen. Toen we vlak voor Samburu Nationaal Park hout kochten van de Turkana stam, werden er foto’s gemaakt van de kinderen, die op hun beurt hier geld voor vroegen. Waar we ook stopten, mensen uit de groep deelden geld en snoepjes uit in ruil voor foto’s. Niet echt een gewenste situatie, want er was nauwelijks sprake van contact, het ging alleen maar om de foto’s enerzijds en het geld anderzijds.

Toeristen zien hun reis minder door eigen ogen dan door de lens van de camera. Echt beleven, voelen en ruiken is er vaak niet bij, alles moet vastgelegd worden op de foto en de film, dat is belangrijk. Deze ervaring bewijst dat fotografie een heikel onderwerp kan zijn tijdens een verre reis.

• Veel toeristen willen op vakantie zoveel mogelijk foto’s nemen. Dit wordt door de lokale bevolking niet altijd in dank afgenomen. Vraag dus altijd eerst toestemming voordat je een foto maakt. Op sommige plekken en momenten is het zelfs helemaal niet gepast om überhaupt foto’s te maken. Denk hierbij aan religieuze processies en ceremonies, badende mensen en legerobjecten. Verschillende inheemse volkeren geloven dat het nemen van een foto hun ziel weghaalt. Anderen wensen geld te ontvangen voor het maken van een foto. Ga hier respectvol mee om en maak niet koste wat het kost een foto.

• Neem foto’s van thuis mee. Mensen die je ontmoet tijdens je reis, vinden het erg leuk om te zien hoe jij thuis leeft en wie je familie is. Dit is pas echt culturele interactie!

• Maak je foto’s van de mensen die je tegenkomt, dan wordt je soms gevraagd om ze op te sturen. Beloof niks als je het niet waar kan maken.

• Je mag niet altijd foto’s maken in heiligdommen als tempels of tijdens religieuze festivals. Vraag dit altijd eerst na, het kan verboden zijn!

Klik hier voor meer informatie over sociaal verantwoorde fotografie.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Back To Top